czwartek, 17 października 2019

A morze dzisiaj było niepokorne

Nie mam jeszcze założonego internetu w moim mieszkanku, więc z wpisem poszłam na skróty.
Wiersz już ma kilka lat, ale zdjęcia świeżutkie



A Morze dzisiaj było niepokorne
dynamiczne, niesforne!
takie nieokiełznane
nie pokonane…
w swoim pięknie niezrównane…
Ach, jak to jest wspaniale
patrzeć jak tworzą się fale
i bawią ze sobą się w berka
i trwa ich wodna żonglerka
na fali tworzy się grzywa
a piany na grzywie przybywa
i ścigają się fale
która szybciej, która dalej…
Tak cię podziwiam Morze
kiedy w swoim ferworze
tańczysz zapamiętale
a niepokorne  fale…
dostarczają wzruszeń
mojej duszy


36 komentarzy:

  1. I wiersz i zdjęcia dostarczyły mi wiele przyjemności, dziękuję:-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Od najmłodszych lat "i chciałam i bałam się" kąpać w morzu. Jego piękno mnie zachwyca, a żywioł wywołuje strach. Wiem, że pieniądze to nie wszystko, ale dopiero ich brak udowadnia jak bardzo są potrzebne. Uściski.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja mam podobnie z wodą, zachwycam się widokiem morza, jeziora czy rzeki, ale bardzo ostrożnie wchodzę do wody i tylko na bezpieczny teren tzn. muszę mieć grunt;)
      Co do pieniędzy oczywiście masz rację, i ja znam ten stan ich braku z odległej przeszłości.
      Uściski Iwonko.

      Usuń
  3. Zdjęcia i wiersz uruchomiły mi wspomnienia.Kocham morze♥szczególnie ,kiedy są wysokie fale☺.Pozdrawiam Marysiu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przy wysokich falach dopiero jest co podziwiać i serce rośnie razem z falami:)
      Pozdrawiam Danusiu.

      Usuń
  4. Genialny wiersz, no bardzo trafił w moje serce. <3 Kocham morze, to taki mistrz akrobata. hehe Cieszę się na każdy Twój post. Pozdrawiam, marząc o morzu. Najserdeczniej pozdrawiam. :*******

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Agnieszko, cieszę się, że wiersz Ci się spodobał, morze potrafi dawać piękne przedstawienia:)
      Pozdrawiam Cię serdecznie:))

      Usuń
  5. Uwielbiam patrzeć na morze, mogę tak patrzeć i patrzeć godzinami. A wiersz - po prostu piękny!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Anabell, ja tak samo mogę godzinami wpatrywać się w morze i słuchać szumu fal.

      Usuń
  6. Takie morze mieliśmy we wrześniu - niepokorne, pokazało co potrafi

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wtedy jest piękne, ale też pokazuje swój nieokiełznany żywioł.

      Usuń
  7. Kocham morze, muszę pojechać. Dziękuję :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Takie niepokorne morze od razu przywodzi na myśl nieokiełznany żywioł. Piękne, a jednocześnie groźne.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gaju miło Cię znów widzieć:) To prawda, piękne, ale i groźne.

      Usuń
  9. Zdjęcia żyją:) Widzę te pędzące fale i słyszę ich huk. Wiersz taki ładny... Ja nie potrafię rymować i ogólnie nie mam pojęcia o pisaniu wierszy. Jakoś nie miałam potrzeby (kiedyś dawno, w liceum, białe wiersze, bo nasza polonistka była poetką, więc chciałam spróbować, ale to nie dla mnie).
    A miasteczko na południu Anglii - urocze! Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdjęcia pokazują, a wyobraźnia je ożywia;) Ja owszem, mam potrzebę pisania wierszy i jak czuję, że kolejny wiersz tworzy się we mnie wypełnia mnie radość. Białe też piszę, ale mniej.
      Pozdrawiam Haniu serdecznie

      Usuń
  10. Nie miałem okazji zobaczyć tak sporych fal nad Bałtykiem.

    Jesień jako całość zjawiska jest czymś wartym uwagi. Tak samo jak części składowe. :)

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na Morzu Północnym wysokie fale to częste zjawisko.
      A jesień warta jest obserwacji:)
      Pozdrawiam

      Usuń
  11. Lubię takie... Piękny wiersz.
    Serdecznie pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też lubię, czuję się jak gdybym oglądała wytworną sztukę:)
      Dziękuję i pozdrawiam serdecznie:)

      Usuń
  12. Piękne zdjęcia czuć moc. A i wiersz zacny :) pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  13. Wspiąć się na fale i nie bać się tego zimna....
    Bardzo ładna poezja...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję. Wspinających się na fale też nie raz widziałam, ja tylko się przyglądam i podziwiam:)

      Usuń
  14. Piękne zdjęcia, nostalgiczne...magiczne...

    OdpowiedzUsuń
  15. To tu był ten wiersz, a mi się strona przewinęła. Nawet nie zauwazyłam. Przepiękny wiersz. Pozdrawiam serdecznie z Krakowa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pięknie dziękuję:) Pozdrawiam serdecznie z Aberdeen

      Usuń
  16. Witaj
    Marzę o wyjeździe nad morze. Dzięki Tobie i Joli mogę wirtualnie tam wędrować. Dziękuję
    Powoli zbliża się listopad, a wraz z nim wybieram się w podróż, jednak nie nad morze, ale w przeszłość. T
    Następnym razem postaram się już wrócić do rzeczywistości i konkretnie odpowiedzieć na Twoje ciepłe słowa. Wiem, że czekasz na dłuższy list.
    Pozdrawiam mgiełką nostalgii

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witaj Ismeno. No tak, początek listopada nastraja nostalgicznie, wspomnienia bliskich, którzy odeszli nabierają szczególnej wyrazistości...
      Morze zawsze czeka:)
      Pozdrawiam serdecznie, z szumem fal

      Usuń
  17. Marysiu, kocham morze, a Ty opisałaś je tak, jak ja czuję w głębi duszy. Określenie "niepokorne" jest fantastycznie użyte, oddaje siłę i możliwości morskiej wody, a jednocześnie nie straszy ale troszkę rozczula. dziekuję za wiersz i za zdjęcia. Było pięknie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Iwonko, a ja dziękuję Ci za taki piękny komentarz:)

      Usuń